قرارداد زمان و مواد (Time and Material): تعریف و کاربرد آن در FAR

Aboozar Kordi
مدیریت قراردادها

قرارداد زمان و مواد (T&M) یک توافق حقوقی بین دو طرف است، معمولاً یک مشتری و یک پیمانکار، که در آن مشتری هزینه و زمان واقعی صرف شده توسط پیمانکار در یک پروژه و مواد مورد استفاده را می‌پردازد.

چگونه کار می کند:

هزینه های پیمانکار: کارفرما برای زمان پیمانکار با نرخ ساعتی از پیش تعیین شده که شامل دستمزد، سربار و سود می شود، پرداخت می کند.
هزینه مواد: مشتری همچنین هزینه واقعی تمام مواد مورد استفاده در پروژه را به اضافه درصد نشانه گذاری که توسط پیمانکار دریافت می شود، پرداخت می کند.
پایان باز: قراردادهای T&M بدون پایان هستند، به این معنی که هزینه نهایی از قبل ثابت نمی شود. این بستگی به زمان واقعی و مواد مورد استفاده برای تکمیل پروژه دارد.

قرارداد زمان و مواد (Time and Material) : تعریف و کاربرد آن در FAR

زمان استفاده از آن:

قراردادهای T&M برای موارد زیر مناسب هستند:

نامشخص بودن محدوده پروژه: اگر تعریف محدوده پروژه دشوار باشد یا در معرض تغییر باشد، قرارداد T&M امکان انعطاف پذیری را فراهم می کند و از اختلافات احتمالی در مورد خزش دامنه جلوگیری می کند.
شرایط پیش بینی نشده: زمانی که ممکن است شرایط پیش بینی نشده در طول پروژه رخ دهد، قرارداد T&M امکان تعدیل ها را بدون مذاکره مجدد در کل توافق می دهد.
پروژه‌های کوتاه‌مدت: قراردادهای T&M می‌تواند برای پروژه‌های کوتاه‌مدت مفید باشد، جایی که تخمین دقیق قیمت ثابت ممکن است چالش برانگیز باشد.

ملاحظات مهم:

شفافیت و ارتباطات: ارتباطات واضح و به روز رسانی منظم در زمان و استفاده از مواد برای مدیریت انتظارات و جلوگیری از غافلگیری هزینه ها بسیار مهم است.
تغییر سفارشات: برای جلوگیری از سوء تفاهم و هزینه های اضافی، فرآیند مدیریت تغییرات در محدوده یا مشخصات پروژه را به وضوح تعریف کنید.
حداکثر قیمت: برای تعیین حداکثر محدودیت در هزینه پروژه، یک بند “عدم عدول از این حد” را در نظر بگیرید، تا حدی قابل پیش بینی برای مشتری فراهم کند.

فقط زمانی می توان از قرارداد زمان و مواد استفاده کرد که در زمان انعقاد قرارداد برآورد دقیق میزان یا مدت کار یا پیش بینی هزینه ها با هر درجه اطمینان معقولی امکان پذیر نباشد. (FAR 16.601)

دقت و اطمینان در برآورد:

وضوح محدوده: قراردادهای T&M برای پروژه هایی که محدوده آن نامشخص است یا در معرض تغییر است، مناسب تر است. زمانی که پیش بینی میزان دقیق یا مدت زمان کار دشوار است، ارائه یک قیمت ثابت چالش برانگیز است.
متغیر بودن هزینه: به طور مشابه، اگر هزینه های بالقوه مرتبط با پروژه بسیار متغیر یا غیرقابل پیش بینی باشد، ممکن است یک قرارداد با قیمت ثابت امکان پذیر نباشد.

تخصیص ریسک:

ریسک مشترک: قراردادهای T&M ریسک را بین پیمانکار و مشتری تقسیم می کند. پیمانکار ریسک ناکارآمدی یا افزایش هزینه را بر عهده می گیرد، در حالی که کارفرما خطر خزش دامنه یا تغییرات غیرمنتظره را متحمل می شود.
همسویی انگیزشی: این ریسک مشترک می تواند منافع هر دو طرف را همسو کند، زیرا پیمانکار انگیزه ای برای کار موثر و کنترل هزینه ها برای حفظ سودآوری دارد.

قرارداد ساعت کار(labor-hour contract)

قرارداد ساعت کار نوعی قرارداد زمان و مواد است، با تفاوت اصلی این است که پیمانکار مواد را تامین نمی کند. در یک قرارداد ساعت کار، مشتری ساعات کار را با نرخ ساعتی از پیش تعیین شده خریداری می کند. سپس پیمانکار تعداد ساعات کار را بدون در نظر گرفتن وظایف خاص انجام شده یا مواد مورد استفاده، به مشتری صورتحساب می‌دهد.

در اینجا جدولی است که تفاوت های کلیدی بین قراردادهای زمان و مواد و قراردادهای ساعت کار را خلاصه می کند:

قرارداد زمان و مواد (Time and Material): تعریف و کاربرد آن در FAR

محدودیت های قرارداد زمان و مواد

قرارداد یا سفارش مربوط به زمان و مواد فقط در صورتی قابل استفاده است که

افسر قراردادی تصمیم و یافته هایی را تهیه می کند که هیچ نوع قرارداد دیگری مناسب نیست. تعیین و یافتن باید
- امضا شده توسط افسر قراردادی قبل از اجرای دوره پایه یا هر دوره اختیار قرارداد. و
- تأیید شده توسط سرپرست فعالیت پیمانکاری قبل از اجرای دوره پایه زمانی که دوره پایه به اضافه هر دوره اختیار بیش از سه سال باشد. و
قرارداد یا سفارش شامل سقف قیمتی است که پیمانکار با مسئولیت خود از آن فراتر می رود.

می توان گفت قراردادهای زمان و مواد از دو بخش زمان (ساعت کاری) و مواد (مواد مصرفی در پروژه) ساخته شده اند:

نرخ ساعتی به معنای نرخ (های) مقرر در قرارداد برای پرداخت نیروی کار است که واجد شرایط رده کارگری یک دسته کار مشخص شده در قرارداد است که:

انجام شده توسط پیمانکار؛
توسط پیمانکاران فرعی انجام می شود. یا
بین بخشها، شرکتهای تابعه یا وابسته به پیمانکار تحت کنترل مشترک منتقل می شود.

مواد به معنی –

مواد مستقیم، از جمله تدارکاتی که بین بخشها، شرکتهای تابعه یا وابسته به پیمانکار تحت کنترل مشترک منتقل می شود.
قراردادهای فرعی برای کالاها و خدمات جانبی که برای آنها طبقه بندی نیروی کار در قرارداد مشخص نشده است.
سایر هزینه های مستقیم (به عنوان مثال، خدمات جانبی که برای آنها طبقه بندی نیروی کار در قرارداد مشخص نشده است، هزینه سفر، هزینه استفاده از رایانه و غیره)؛ و
هزینه های غیر مستقیم قابل اجرا.

توضیحات. قرارداد زمان و مواد برای دستیابی به لوازم یا خدمات بر اساس